حقوق خصوصي ايران و فرانسه

رها نمیکند ایّام، در کنار منشکه داد خود بستانم، ببوسه از دهنشهمان کمند بگیرم که صید خاطر خلقبدان همی کند و، درکشم بخویشتنشولیک دست نیارم زدن در آن سر زلفکه مبلغی دل خلقست زیر هر شکنشغلام قامت آن لعبتم که بر قد اوبریده اند لطافت چو جامه بر بدنشز رنگ و بوی تو ای سرو قد سیم اندامبرفت رونق نسرین باغ و نسترنشیکی بحکم نظر پای در گلستان نهکه پایمال کنی ارغوان و یاسمنشخوشا ره برهان و رسم به سابلاغکه برکند دل مرد مسافر از وطنشنه از جنس آدمی و حوّا، که یزدانگل کرد خاک سابلاغ را به اشک منششگفت نیست گر از غ...

ادامه مطلب